Stulecie pracy Sióstr Służebniczek w Brzozowie-Zdroju, osiemdziesięciolecie pobytu podopiecznych na terenie obecnego Domu Pomocy Społecznej dla Dzieci, ćwierćwiecze poświęcenia nowego budynku, to jubileusze obchodzone przez Dom Pomocy Społecznej dla Dzieci w Starej Wsi 7 maja br.
– To były lata troski, modlitwy i wsparcia, które ukształtowały historię tego miejsca. Dziękujemy za każdy rok tej niezwykłej drogi – powiedziała Agata Sieczkowska, dyr. DPS dla Dzieci w Starej Wsi. Historia Domu Pomocy Społecznej rozpoczyna się w roku 1946, z chwilą otwarcia przez „Caritas” zakładu dobroczynnego dla sierot wojennych. Jednak służebniczki na terenie, gdzie dzisiaj znajduje się zakład dla dzieci, pracowały już dwadzieścia lat wcześniej. Zmieniał się profil pracy i obowiązków, ale zgromadzenie swoją modlitwą i pracą stworzyło historię miejsca, które powszechnie nazywa się „Zdrojem”. Służebniczki w „Zdroju” pojawiły się w chwili, gdy w pobliżu Brzozowa w latach 1926–1928 powstał dom zdrojowy noszący nazwę „Księżówka”. Wybudowano łazienki oraz willę „Anatolówka”. Biskup Anatol Nowak, otwierając działalność zdrojową wskazał Zgromadzenie Sióstr Służebniczek NMP NP jako przyszłego administratora i dzierżawcę kompleksu. Cztery siostry objęły pracę w kancelarii, w kuchni oraz dbały o porządek. O działalności Brzozowa-Zdroju i zaangażowaniu Sióstr Służebniczek szybko pozytywnie zaczęli wypowiadać się kuracjusze. – Jestem w Brzozowie-Zdroju, przepiękne miejsce. Willa olbrzymia, własność i na gruncie dóbr biskupich. Pensjonat prowadzą Siostry Służebniczki, wzorowo pod każdym względem – pisała kuracjuszka ze Lwowa w liście opublikowanym przez tygodnik Lwowskie Wiadomości Parafialne nr 33 z 13 sierpnia 1933 roku.
Okres II wojny światowej przyniósł ze sobą niepewność i nowe wyzwania. Po zamknięciu Seminarium Duchownego w Przemyślu bp. Franciszek Barda podjął decyzję o otwarciu tajnego seminarium w Brzozowie–Zdroju. Zmienił się tym samym charakter domu, który stał się siedzibą seminarium duchownego. Od początku na prośbę księdza biskupa służebniczki prowadziły gospodarstwo domowe dla alumnów i profesorów. Po wojnie budynki uzdrowiska wraz z lasem biskupim przejął Skarb Państwa. Po długotrwałych negocjacjach udało się diecezji zachować „Anatolówkę”, „Leśniczówkę” oraz Dom Zdrojowy wraz z parcelą leśną. Biskup Franciszek Barda oddał willę do dyspozycji „Caritas”, wyrażając życzenie, by w niej ufundować zakład dobroczynny dla sierot wojennych diecezji przemyskiej. Zmagano się z wieloma problemami, włącznie z tymi najcięższymi, bytowymi. Między innymi w 1948 r., kiedy to wybuchł pożar, który całkowicie strawił budynek tzw. „Anatolówki” oraz wszystkie sprzęty i zapasy. Wychowankowie zostali przeniesieni do pobliskiej „Leśniczówki”. Miasto oraz okoliczni mieszkańcy, a także oba starowiejskie klasztory pośpieszyły z wszelką możliwą pomocą, która wyrównała po części straty wyrządzone przez pożar.
W 1991 r., Kuria Biskupia w Przemyślu ponownie stała się prawnym właścicielem majątku. Decyzją abpa Ignacego Tokarczuka dotychczasowy zakładu został przekazany na własność zgromadzenia. Warunki w domu z upływem lat stawały się coraz trudniejsze i zrodziła się potrzeba kapitalnego remontu. Ponieważ placówka zawsze była prowadzona wzorowo, a jej istnienie konieczne wobec dużych potrzeb regionu podkarpackiego, zgromadzenie otrzymało przychylne opinie i rozpoczęto przygotowania do rozbudowy. Z pomocą finansową przyszła holenderska Fundacja Pomocy Dzieciom w Polsce (Stiching Steun Kinderen Polen). Do nowych pomieszczeń przeprowadziły się siostry wraz z wychowankami w 2000 r., placówka zaczęła funkcjonować jako Dom Pomocy Społecznej dla Dzieci. – Dom funkcjonował w różnych formach: dla sierot powojennych, jako Zakład Leczniczo-Wychowawczy Zrzeszenie Katolików Caritas, Zakład Opiekuńczo-Leczniczy, a od 1 października 2001 roku Dom Pomocy Społecznej dla Dzieci. Obecnie placówkę zamieszkuje 62 podopiecznych, a wobec dwóch osób trwają procedury do przyjęcia. Łącznie zatrudniamy 56 pracowników – podkreśliła Siostra Agata Sieczkowska, dyr. DPS dla Dzieci w Starej Wsi.
W uroczystych obchodach jubileuszów uczestniczyli między innymi Jacek Adamski, starosta brzozowski i Adam Jajko, wicestarosta brzozowski, przekazując 10 tysięcy złotych na działalność DPS-u dla Dzieci. Mszę świętą koncelebrowali: biskup pomocniczy archidiecezji przemyskiej Krzysztof Chudzio, ksiądz prałat Franciszek Goch, proboszcz parafii w Brzozowie.
